Ik ben gevraagd om een stukje te schrijven over mijn tijd bij “in de Wingerd”.
Ik ben begonnen met therapie te volgen op In de Wingerd omdat ik een probleem had in mijn dagelijks bestaan. Ik was zo gespannen, dat ik niet meer studeerde (ik was student) en de leuke dingen vond ik niet meer leuk. Ik zag geen uitzicht meer in mijn leven.
Ik kwam er zelf niet uit en als ik er dan toch mee bezig ging, dan wilde ik het grondig doen ook! Daarom stond “in de Wingerd” me zo aan, 5 dagen per week intensief bezig zijn. Later bleek ik het ook nodig het hebben; 5 dagen intern. Want wanneer ik 2x in de week een gesprek zou hebben, zou ik me dan inzetten en de rest van de week gewoon mijn oude straatje volgen. Dit zou weinig uithalen.
De eerste tijd dat ik aan mijzelf werkte zag ik totaal geen vooruitgang. Ik vertrouwde maar op het feit dat de staf me niet wegstuurde. Er was nog hoop voor me. Ik was bang en wist niet wat ik doen moest! Alleen maar streven naar ‘zo’ moet ik zijn. Niet mijzelf natuurlijk! Kom op!
Gaandeweg ben ik gaan leren hoe ik vroeger al gekozen had om in veel situaties me aan regels te houden. Regels zoals ‘ik ben niet belangrijk’ bijvoorbeeld, wat me het idee geeft machteloos te zijn. Het blokkeert me om opties te zien, waarin de ander en ik naast elkaar staan, om van daaruit met een moeilijke situatie om te gaan. Ik merk dat ik in mijn schrijven van verleden tijd naar tegenwoordige tijd ben gegaan. Dat komt overeen met hoe de realiteit is. Ik had een bepaald probleem. Het zijn andere problemen geworden en met die problemen worstel ik nu weer.
Net als u waarschijnlijk, ervaar ik elke dag moeiten. Maar ze zijn minder groot en ik leer steeds meer mogelijkheden om met lastige situaties om te gaan. Ik hoop dat ik daarmee ook doorga wanneer ik ben afgerond hier. Ik hoor in ieder geval wel van oud-gasten dat ze nog heel veel leren na hun tijd bij “In de Wingerd”.
Ik hoop voor de zomer af te ronden en na de zomer weer een opleiding te beginnen (luchtvaarttechniek J) De tijd die ik hier ben geweest zijn omgevlogen als ik erop terugkijk. Ik ben superdankbaar voor alles wat ik leren mocht.
Ik dank U Heer, voor de mogelijkheden, de mensen die me hebben gesteund, de mensen die voor me wilden bidden en iedereen waarmee ik heb geoefend en de financiële middelen.
Christiaan