Zomaar wat dagboekstukjes uit mijn Wingerdtijd:
“Ik voel me vandaag wisselend: gespannen, onrustig, rustig en bang. Nu is er veel onrust en chaos in mijn hoofd. Ik ben ook bang, weet niet waarvoor.”
“Waarvoor doe ik het allemaal? Ik ben bang, zou willen rennen, schreeuwen, janken, maar wat haalt het uit? (….) Waarom leef ik eigenlijk nog? Ben ik het wel waard? Ik vraag me af waarvoor ik eigenlijk nog vecht.”
“Ik heb besloten dat ik samen met God wil vechten voor het leven. Ik weet dat God overwinnaar is in die strijd en dat satan dus moet verliezen. Daarom weet ik ook dat ik er doorheen zal komen. Ik mag loslaten. Mijn leven is in Zijn Handen”
De tijd die ik opgenomen ben geweest op idw was een tijd vol strijd, ontdekken, overgave en acceptatie. Ik ben in die tijd erg veranderd.
Het belangrijkste in mijn hele proces was: Het besef dat ik er mag zijn, dat ik mag bestaan, omdat God mij heeft gewild. Mijn besluit om te willen leven is een heel belangrijke sleutel geweest voor vele veranderingen! Met Gods hulp en de mensen om mijn heen, op “In de Wingerd” en daar buiten heb ik geleerd mijn leven in Zijn Handen over te geven. Ik ben blij met het leven, waar ik eerder geen waarde meer aan hechtte Mijn afscheidsavond was er een om nooit te vergeten!!!
Het gaat goed met mij. Ik mag mijn werk in de zorg weer oppakken en ik heb er weer plezier in!
Ik heb afscheid genomen met het lied:
“Jezus, alles geeft ik U, wat ik ben en heb en wat ik ooit zal zijn.
Al mijn hoop, mijn plannen en mijn tijd, leg ik in Uw Hand, vertrouw ze aan U toe.”
Bid om zegen op het werk op “in de Wingerd”. Dank ook voor de zegen die God geeft!
Marianne